Julian Tuwim w Internecie

Bal w Operze (wstęp)

Intro  I   II  III  IV  V  VI  VII VIII  IX  X  XI  XII

 

PREDMOWA
(Z Objawienia Św. Jana)

I zrzucony jest smok wielki, wąż on starodawny, którego zowią diabłem i szatanem, który zwodzi wszystek okrąg świata. Zrzucony jest na ziemię i aniołowie jego z nim są zrzuceni…
(XII)

Chodź, okażę ci osądzenie onej wielkiej wszetecznicy, która siedzi nad wodami wielkimi. Z którą wszeteczeństwo płodzili królowie ziemi i upili się winem wszeteczeństwa jej obywatele ziemi. I odniósł mię na puszczę w duchu. I widziałem niewiastę, siedzącą na szkarłatno-czerwonej bestii pełnej imion bluźnierstwa… A ona niewiasta przyobleczona była w purpurę i szkarłat, i uzłocona złotem i drogim i perłami, mając kubek złoty w swej ręce, pełnej obrzydliwości i nieczystości wszeteczeństwa swego… I widziałem niewiastę onę pijaną krwią świętych i krwią męczenników Jezusowych. A widząc ją, dziwowałem się wielkim podziwieniem…
(XVII)

Potem słyszałem głos wielkiego ludu na niebie, mówiącego: Alleluja! Zbawienie i chwała, i cześć i moc Panu, Bogu naszemu. Ba prawdziwe i wielkie są sądy Jego, iż osądził wszetecznicę onę wielką, która kaziła ziemię wszeteczeństwem swoim, i pomścił się krwi sług swoich z ręki jej.
(XIX)

 

Intro  I   II  III  IV  V  VI  VII VIII  IX  X  XI  XII